Πληροφορίες

Η Φωτό Μου

Γεννήθηκα στη Θεσσαλονίκη το 1980, όμως τα τελευταία χρόνια ζω σε ένα χακί αερόστατο, μαζί με έναν πορτοκαλί δράκο που τον λένε Μπέμπη και έναν μαϊμουδάκο  με κέρατα που τον λένε Μίμο. Αυτό που αγαπώ περισσότερο απ’ όλα είναι να ζωγραφίζω κάθε μέρα όμορφες στιγμές και να βάζω τα παιδάκια μου να ζουν μέσα σε αυτές.

 Με τη βοήθεια του παιδικού μου φίλου,  Άνεμου Βαρδαράκου, ταξιδεύω πάνω από βουνά και θάλασσες. Την επόμενη φορά που θα νιώσετε τον άνεμο στα μαγουλάκια σας κοιτάξτε ψηλά στον ουρανό… Και που ξέρετε ίσως και να δείτε το αερόστατο μου… 

Πέμπτη, 8 Νοεμβρίου 2012

ΚΡΙΣΗ-ΥΠΟΜΟΝΗ-ΕΛΠΙΔΑ


Το κείμενο αυτό ειναι της εορτάζουσας Αγγελικής... Καλη αναγνωση...

 ΚΡΙΣΗ..

οικονομικη...
κριση πανικου......
 
συνεχεια μεσα στο κεφαλι μου ακουω εναν ψιθυρο να μου λεει...

ΥΠΟΜΟΝΗ................ΨΥΧΡΑΙΜΙΑ....

και ξανα το ιδιο.....

χαμηλωνω την ενταση.χαμηλωνω το βλεμμα σκεφτικη............
ΨΥΧΡΑΙΜΙΑ....
 
μονο αυτο.....που να την βρει κανεις....που την πουλαν αραγε....μηππως την φορολογουν και αυτη??δυναμη ,χαμογελο πρπει να ναι πιο ακριβα.....σκεφτομαι γιατι ολοι αυτο ζηταμε.....κοιταω μεσα μου ...χτυπαει η καρδια μου....αναπνεω ακομα....βαρια ..αλλα μου βγαινει ανασα..ποσο αναγκη εχω να παρω μια ανασα....χρονια τωρα την αποζητω.....η κριση σε μενα κραταει χρονια.....ομως ειμαι καλα....
φτανει αυτο για να μην χασω την ΨΥΧΡΑΙΜΙΑ ΜΟΥ.......
ακουω πολλα ασχημα γυρω μου....απογοητευση...απελπισια....πονο.....φτωχεια...αληθινη....ακομα ομως και σημερα μετα απο την χθεσινη νυχτα...και αφου μας καψαν για ακομα μια φορα οι πολιτικοι μας με την ψηφο τους...εξω ειδα σημερα κοσμο να περαπατει...να μιλαει..να ψωνιζει...καποιο εχουν ακομα....καποιοι εχουν να φανε......καποιοι αλλοι ομως εχουν πιασει πατο......
ΟΧΙ ...εχω να φαω σκεφτομαι...
 
ειναι εγωστικο που κοιταω τα χειροτερα για να εκτιμω οτι εχω να φαω??αναρωτιεμαι.......
δεν εχω δουλεια....μια στιγμη ...χανω το θαρρος μου....χανω την δυναμη ...ομως ενα χαμογελο.....απο το παιδι μου....με κανει να σηκωνω το κεφαλι.....αφου βασταω στα ποδια μου...δεν θα χασω την ελπιδα.....και να σας πω ...
θα κανω κι αλλη ΥΠΟΜΟΝΗ....
 
τι χαζη λεξη .....κι ομως οποιος εχει υπομονη...εχει ενα χαρισμα....γιατι ειναι χαρισματικο να μπορεις να υπομενεις..ν αντεχεις ,να επιμενεις....να βλεπεις γυρω σου μαυρο και εσυ να πιστευεις οτι θα γινει ασπρο....απο χθες σκεφτομαι......
 
να χασω την ψυχραιμια μου,να φωναξω...να σφιχτει κι αλλο η καρδια...να πονεσει κι αλλο το στομαχι μου...να σπασει το κεφαλι απο την σκεψη....και....??τι θα γινει??
 
λοιπον θα χασω οτι πολυτιμοτερο την υγεια μου.....χωρς αυτην δεν θα μπορω να μεγαλωσω το παιδι μου...που μ εχει αναγκη.....δεν θ αφησω να μου παρουν το πολυτιμοτερο αγαθο...οι ασυνειδητοι αυτοι ανθρωποι...που μας κυβερναν.....που τους ψηφισαμε ολοι καποια στιγμη γιατι πιστεψαμε....τοσα χρονια κριση.....για μενα δεν εχει αλλαξει ττιποτα....ζοριζομαι οπως ζοριζομουν.....εμαθα να ζω ετσι....δεν θα το βαλω τωρα κατω..τα χρονια περναν φευγου στιγμες πιο σημνατικες ...και δεν πρπει να τις χαραμιζουμαι με το να λυπομαστε..να χανουμε τον εαυτο μας..να χανουμε τη ΨΥΧΡΑΙΜΑΙ ΜΑΣ!!!!!!!!

ΕΜΕΙΣ ΘΑ ΖΟΥΜΕ...ΘΑ ΓΕΛΑΜΕ..ΘΑ ΕΛΠΙΖΟΥΜΕ.....ΟΣΟ ΧΤΥΠΑΙΕ ΓΕΡΑ Η ΚΑΡΔΙΑ ΜΑΣ....
   ΚΑΙ  ΧΑΜΟΓΕΛΑΜΕ!!!!!!!!!!!!        

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου